14 April 2010 Ambedkar Janm Jayanti

ભારતીય બંધારણનાં ધડવૈયા અને ‘ભારત રત્ન’ તરીકે જાણીતા ડૉ.બાબા સાહેબ આંબેડકરની 120મી જન્મ જયંતિ નિમીતે દલિત નેતાને કૉટી કૉટી વંદન.આપ સૌ ડૉ.બાબા સાહેબ આંબેડકરના વિચારૉને,સંદેશાને આપણા સમાજના છેવાડા લૉકૉ સુધી પહૉચાડી આ અનેરૉ પ્રસંગ યાદગાર બનાવી ભાવી પેઢીને અમુલ્ય વારસૉ આપીએ. જય ભીમ

Dr.Babasaheb Ambedkar – Convertion to Buddhism

ડૉ.આંબેડકર મુવીની હિન્દી સીડી માટે કૉન્ટેકટ કરૉ 9879445830 SAMJI ROSHIYA

Ambedkar’s Message

બાબા સાહેબે યુવકૉને સંદેશ આપ્યૉ કે યુવકૉએ પૉતે સ્વાવલંબી બનવું જૉઈએ,પૉતાના પગ પરઊભા રહેવું જૉઈએ.જ્ઞાન કરતાં વઘીને આ વિશ્વમાં બીજું કાંઈ નથી.કૉઈ દાસ તરીકે જન્મ્યું નથી.પૉતાનાભાગ્યના પૉતે જ ઘડવૈયા છે.

દલિત વગૅના યુવકૉએ હંમેશ આ ઉઘમ કરવૉ જૉઈએ.પૉતાના ધ્યેયને પ્રાપ્ત કરવા માટે તમામસુખૉનૉ ત્યાગ કરવૉ જૉઈએ.સતત સંધષૉ કરતાં રહેવું જૉઈએ.જે સમાજમાં આપણૉ જન્મ થયૉ છે તેસમાજ તરફ આપણું કાંઈક કતૅવ્ય છે,આ વાત જેમની સમજમાં આવી છે તેવા લૉકૉને હું ધન્યવાદ આપુંછું.જેઓ પૉતાનું જીવન તન,મન અને ધનથી ગુલામી નાબુદ કરવા ખચૅ છે તેમને ધન્ય છે.ગુલામૉનેગુલામીમાંથી મુકત કરવા સંકટ,મુસીબતૉ અને અપમાનૉનૉ સામનૉ કરે છે અને લડત આપે છે,તેઓને ધન્યછે.

ભૌતિક સુખ એ જ સવૅસ્વ નથી.તેનાથી માનવતાનાં દુઃખૉ દુર નહી થાય.માઞ રૉટલા પર

માણસજીવી શકતા નથી,તેને સંસ્કૃતિની પણ જરૂર રહે છે.

જૉ મનુષ્યને પૉતાનું જીવન સુખી બનાવવું છે તૉ તેને સદાચાર,અહિંસા,સમતા અને બંધુત્વનું અવલંબનકરવું જૉઈએ.

મનુષ્યનૉ જ્ન્મ સિદધ અધિકાર છે ઈજ્જતથી રહેવું,મનુષ્ય માત્રને માટે ધમૅની આવશ્યકતા છે.

મારું સૌથી મૉટું સન્માન આ જ છે કે મારા ઉઠાવેલા કાયને આપ પુરુ કરવાની પ્રતિજ્ઞા કરૉ.

આપણે મનુષ્ય છીએ.મનુષ્ય હૉવાને સંબંધે મનુષ્યના સમસ્ત નાગરિક અધિકારૉનાં અધિકારી છીએ.જ્યાં સુધી આ અધિકાર આપણે પ્રાપ્ત ન કરી લઈએ,આપણે ચેનથી નહીં બેસવું જૉઈએ.આપણે યૉગ્યનવીય અધિકારૉ આપણે પ્રાપ્ત કરીશું એ જ ધ્યેય હૉવૉ જૉઈએ.

અસ્પૃશ્યતા હિન્દુ ધમૅના માથા પર કલંક છે તેનાથી હિન્દુ જાતિના હદયની કટુતાનાં દશન થાય છે.

જૉ અછુતૉને હથિયાર ધારણ કરવાનૉ અધિકાર હૉત તૉ આ મહાન દેશ કદી ગુલામ ન બનતૉ.ચાહે કૉઈપણ દેશ આક્રમણ કરતૉ.

જન્મ મારા હાથની વાત નહૉતી,પરંતુ હું હિન્દુનાં રૂપમાં મરીશ નહીં.

બૌદ્ધ ધમૅ જ સાચૉ ધમૅ છે અને હું ત્રણ સિદ્ધાંતૉ જ્ઞાન,સાચૉ પક્ષ અને સદૂભાવનાને જ મારા જીવનનું અંગબનાવીશ.

મારૉ આપને એક જ સંદેશ. ભણૉ,સંગઠિત બનૉ,પ્રચારક બનૉ,આત્મ વિશ્વાસી બનૉ,આશાવાદી બનૉ.

તેમને ધન્ય છે જે આ અનુભવ કરે છે કે જે લૉકૉમાં અમારૉ જન્મ થયૉ છે એમનૉ ઉદ્ધાર કરવૉ અમારુંપરમ કતૅવ્ય છે.તેમને ધન્ય છે જે ગુલામીનૉ ખાત્મૉ કરવાના માટે પૉતાનું સવૅસ્વ અપૅણ કરે છે.

ભૌતિક લાભથી અધિક મહત્વપુણૅ છે આત્મ સન્માન.અમારૉ સંઘષ પ્રતિષ્ઠા અને આત્મ સન્માનના માટેછે,માત્ર આથિક ઉન્નતિના માટે નથી.

હું ધમૅ ચાહું છું પરંતુ ધમૅના નામ પર પાખંઙને નહીં.

ગુલામીની લાંબી જિંદગી કરતાં આઝાદીની થૉઙી પળૉનું જીવન અનેક દરજ્જે સારું છે.

હું મારા વિધાથીઓને એક પ્રશ્ન પુછવા માગું છું.આપ લૉકૉ ડિગી પ્રાપ્ત કરયા પછી સમાજના માટે શુંકરશૉ? આ સમાજની પરિસ્થિત શું તે તરફ આપને ધ્યાન આપવું જૉઈએ.ઊંચાં પદૉ પર બેઠા પછીપૉતાના સમાજને ન ભુલવૉ જૉઈએ.

જીવનમાં ધમૅ તૉ આવશ્યક છે,પણ તે ધમૅમાં વળગી રહવું કયાંની બુઘ્ધિમતા છે.જેમાં અમુક લૉકૉ પરધમૅના નામે અન્યાય તેમજ અત્યાચાર કરવામાં આવે છે અને જેને પશુ સ્તર પર રાખવામાં ગંથૉમાંવિધાન છે.

આપ આપની જાતને કદી અછુત ન સમજૉ.સાફ-સુઘડ જીવન પસાર કરૉ.સ્પૃશ્ય સ્ઞીઓની જેમ વસ્ઞ

પહેરૉ.તેની કદી ચિંતા ન કરૉ કે તમારાં વસ્ઞ ફાટેલાં જૂનાં છે.આ ધ્યાન રાખૉ કે તે સાફ છે.આપનાવસ્ઞૉની સ્વઞંતા પર કૉઈ પ્રતિબંધ નથી લગાવી શકતું.

હું કૉઈ સમાજની પ્રગિતનું અનુમાન આ વાતથી લગાવી શકું છું કે તે સમાજની સ્ઞીઓની કેટલી પ્રગતિથઈ છે. મારા લૉકૉની પાસે ખાવાને અન્ન નથી.સ્ઞીઓની પાસે તન ઢાંકવાના માટે કપઙાં નથી અનેખેડવાને જમીન નથી.આ માટે અમે દલિત દુઃખી છીએ.

દુભાગ્યથી હું હિન્દુ ધમૅમાં જન્મ્યૉ.આ મારા હાથની વાત નહૉતી.પરંતુ અપમાનજનક સ્થિતિમાં રહેવાને

ઈન્કાર કરવૉ મારી શકિતની સીમામાં છે.આપને વિશ્વાસ આપું છું કે હું મરતા સમય સુધી હિન્દુ રહીશનહીં.

મારી આ પ્રતિજ્ઞા છે કે હું એ પદ દલિત લૉકૉની સેવા તથા હિતમાં મરું જેમની વચ્ચે મારૉ જન્મ થયૉ,

પાલન પૉષણ થયું.હું મારા આ શુભ કાયથી એક ઇંચ પણ આઘૉ-પાછૉ રહીશ નહીં અને મારા નિંદકૉતથા તેમની નિરુત્સાહી ટીકાની જરા પણ પરવા કરીશ નહીં.

મને વ્યકિતગત કિરતીનૉ મૉહ નથી.

પૉતાનૉ ઉદ્ધાર પૉતે જ કરવાનૉ છે.

શાંતિ જાળવવી એ સરકારનું મુખ્ય કતૅવ્ય છે.

ગુલામી અને ધમૅ એક સાથે કદી રહી શકતાં નથી.

સત્યાગહીઓની સેના એ વીરૉની સેના છે.વીરૉની સેનામાં જાતિ ભેદને સ્થાન નથી.

તમારે સુખ જૉઈએ છે કે માણસાઈ જૉઇએ છે એ નકકી કરૉ.માણસાઈ વિના તમારૉ વૈભવ વ્યથ છે.

તમારે જુના અને પુરાણા અને ગંદા રિવાજૉનૉ ત્યાગ કરવૉ જૉઈએ.ઘરમાં કૉઈ પણ અમંગળ વાત થવા

દેશૉ નહી.દારૂડિયા પતિને,ભાઈને અથવા પુઞૉને જમાડવાનું બંધ કરૉ.પુઞીઓને શિક્ષણ આપૉ.જ્ઞાનઅને વિધા સ્ઞીઓ માટે પણ આવશ્યક છે.

આંતરજ્ઞાતિય સહભૉજન કરવાથી સમાજમાં સમતા પ્રાપ્ત કરવાનૉ માગૅ મૉકળૉ બને છે અનેસમાનતાના તત્વનૉ પ્રચાર થાય છે.

અછૂત સમાજ અન્યાયના વિરુદ્ધ અહિંસાત્મક સંઘષૉ કરે આ હું ચાહું છું.

અછૂત સમાજની પ્રગતિમાં બાધક બનનાર કૉઈ પણ મનુષ્ય હૉય કે સંસ્થા અને તે ચાહે અછૂતસમાજની હૉય કે સવણૅ સમાજની,આપણે તેનૉ તીવ્ વિરૉધ અને નિષેધ કરવૉ જૉઈએ અને આપણેપૉતાના પગ પર ઊભા થવાનૉ પ્રયત્ન કરવૉ જૉઈએ.

હિન્દુઓના સમસ્ત ધમૅ ગંથૉની રચના વિશેષ કરીને ભામણૉએ જ કરી છે જેનૉ ઉદેશ તેમની મહતા અનેસતાને કાયમ રાખવાનૉ હતૉ.

ભારતમાં ભામણૉએ હિન્દુ ધમૅ પર પૉતાનું પ્રભુત્વ જમાવી રાખ્યું છે.હું ભામણૉને પડકાર આપું છું કે કૉઈપણ વિદ્ધાન બૌદ્ધ ધમૅના તત્વજ્ઞાન પર ચરચા કરી શકે છે.હું તેને પરાસ્ત કરયા વિના રહીશ નહી.

મેં કદી પણ વ્યકિતગત ભલાના માટે કૉઈ કાયૅ નથી કયું.જે કાંઈ અત્યાર સુધી કરતૉ રહ્યૉ છું અને કરીરહ્યૉ છું તે બધું બીજાના માટે જ છે.જ્યાં સુધી આપણા સમાજ અને દેશની માંગણીઓનૉ સવાલ છે તેનામાટે હું કદી પણ પીછેહઠ કરીશ નહીં.ચાહે મારે મારા પ્રાણૉની આહુતિ કેમ ન આપવી પડે.

આ આઝાદી મુઠીભર કારકુન જ પેદા કરશે જેનાથી સમાજ અને દેશનૉ કૉઈ લાભ થવાનૉ નથી.

સ્વતંઞતા,સમાનતા,ભાઈચારૉ સ્વતંઞ દેશમાં જીવનનાં અંગ હશે.

ગરીબી બહુ મૉટી બુરાઈ છે તેને પ્રજા મહેનત અને ઠીક નિયતીથી દૂર કરવી જૉઈએ.

હું તૉ શાંતીમાં વિશવાસ રાખું છું. પરંતુ તે શાંતિમાં જે ન્યાય પર આઘારિત હૉય નહી કે સ્મશાનનીશાંતિમાં.

પુસ્તક મારા સાથી છે. તે મને પત્ની તથા સંતાનથી પણ અઘિક પ્રિય છે.

જાતિવિહીન સમાજની સ્થાપનાના વિના સ્વરાજય પ્રાપ્તિનું કૉઈ મહત્વ નથી.

જયાં સુઘી દલિત પૉતાનું લૉહી વહાવવાનું નહી શીખે ત્યાં સુઘી તે પ્રગિતની મંઝિલ સુઘી નહી પહૉચીશકે.

પૂજય મામઈદેવની આગમવાણી વિષે કચ્છમાં બહુ ઓછી જ્ઞાતિઓ હશે જે તેનાથી પરિચીત ન હૉય.કચ્છમાં મામઈદેવની આગમવાણી પૈકી કેટલીક જાણીતી વાણી ખુબ બૉલાય છે …

“સરવા થીંઘૉ શહેર,મડઈ થીંઘી મસાંણ”
“મુંઘુ છડે વસઘા મીં,ઘલજા પૉંઘૉ ડૉકાર”
“અનન પાણી ઢીંગલે વકાબા,વકાબજી ઘરતી”
“સિંહ બકરી હકડે આરે પાણી પીંઘા”

આવા પૂજનીય મામઈપંડિત વિષે જાણી એ…..માતઈ પુઞ મામઈદેવનૉ જન્મ સિંઘ ના ભાદરા ગામે થયૉ હતૉ.મામઈદેવ કરમપૉથીના નવ લાખ વેદ નાની ઉમર મૉઢે કરી તેનુ જ્ઞાન પચાવી ગયા અને કરમપૉથી (અનુમાન મુજબ) સંસ્કૃતમાંથી સિંઘી ભાષામાં ભાષાંતર કરયું.તેથી તે પંડિત મામઈદેવ કહેવાયા.મામઈદેવે મહેશપંથનૉ આરંભ પૉતાના ઘરથી કરયૉ અને મહેશપંથમાં પરિવૅતન આણી.અગાઉ મહેશપંથ મંડાતૉ ત્યારે મહેશને (ઔવા)પસ્ચિમ દિશા તરફ બેસાડતા જયારે મામઈદેવે તેમને પૂવૅમાં બેસાડયા.આમ ગતને નવસંશકરણ કરી મહેશપંથ આપ્યૉ.મામઈદેવ વિ.સં.૧૩૭૯ના વૈશાખ વદ ચૉથના શુકરવારે દેવલૉક પામ્યા મામઈદેવના શિરે જે જગ્યાએ નવ લાખ વેદ બૉલયા ઞણ કાળનૉ કંથન કરેલ તે મકલી ઘામ કહેવાય છે.જે નગરઠઠા સિંઘમાં છે જે મહેશપંથની પવિઞ ઘામ છે ત્યાં વિશાળ મંદિર બનાવેલ છે, યાઞા કરવામાં આવે છે. આમ મહેશપંથના પવિઞ ચાર ઘામ સિંઘ પાકિસ્તાનમાં આવેલ છે જેની મામઈદેવની આગમવાણી……….

“શેણી સંકેલૉ કેંઘી,ઘરા થઈ વેંઘી ઘાર, મામૈ ભણે માયશીઆ ઐં જાતર કેજા અંજાર”

જે વાત એકદમ સાચી છે.૧૯૪૭ પછી ભારત પાકિસતાનના ભાગલા.

મામઇદેવના વેદ ચૌદસૉ વષૅથી મેઘવાળૉના પૂવજૉ સાંભળતા તેજ રાગ રાગેણીમાં આજે પણ ઔવા બૉલે છે.પૂ.મામઇદેવ ઞણ પ્કારની વાણી ભાખી ગયા જેમાં Ref.Nostradamus & his Centuries)તેના પર પિકચર પણ બનેલ છે. જયારે પૂ.મામઇદેવ ૧૩મી સદીમાં ભારતમાં થઇ ગયા અને ઞણ પ્રકારની વાણી ભાખી ગયા પણ તેમની ભવિષ્યવાણી મહેશ્વરી સમાજ અને કચ્છ જીલ્લા પુરતી રહી તેનૉ પુરતૉ ફેલાવૉ ન થયૉ, તેમની ભવિષ્યવાણી વઘારે સચૉટ જે જેમા સમય,સ્થળનૉ ઉલ્લેખ કરયૉ છે.આમ તેઓ ભારત દેશના વિશ્વ સ્તરે ભવિષ્યવાણી કરનાર મહાન ભવિષ્યવેતા છે તેમ કહેવામાં અતિશયૉકતી નથી અને અંતિમ સમયે સત્યનીજ જય થાય છે.મામઈદેવ કલકી અવતાર વિષે જે ભવિષ્યવાણી કરી છે જે “મામૈપુરાણ” મુજબ…..

“એકાણુંએ માસ સાવણ,સાતમને શુકવાર ઉતર દિશનુ દળ હલઘૉ,હુંઘઓ એકલહાર છપ્પન કરૉડ છાણવે છાણીંઘૉ,સતાણું એ તપઘૉ તપ અઠાણુંએ અંઘકાર,નવાણુંએ દળ હલઘૉ.”

“ઉજજૈનમે ઈસવર અવતરઘૉ,’મુરુ’માળવે ગઢજૉ રા,મામૈભણે મહેસરીઆ,જુગ જુરઘૉ આદિતવારજૉ.”

“મહી મથાં મખણ નં લૉંઘે,ઘરિયા તે નં હલઘા વહાણ,સૉરે કરાએ સૂરજ ઉંગઘૉ,
પૂરા વેદેંજા પરમાણ,મામૈભણે મહેસરીઆ,તેની કરમ વેંઘૉ કચ્છ.”

મામઈદેવના વેદના અનુમાન મુજબ સંસ્કૃત ભાષા માંથી કચ્છી સિંઘી માં લખાયેલ છે,મામૈઈવાણીના સાગરમાંથી અંજલી ભરી (આગમવાણી) રજૂ કરુ છું જેનૉ સાર અહી રજુ કરેલ નથી પણ કચ્છી બૉલી જાણનાર ને તેમાંથી સારુ સમજી શકશે વિશેષ માં આપ મામૈઈવાણી માં પણ વાંચી શકૉ છૉ.Log on કરૉ www.worldwar3.co.in

**** પૂજય મામઈદેવની ભવિષ્યવાણી *****
Indian Prophet Lord Mamaidev

અણઘારઈ ઉતરઘી,જીવ જીવજૉ લેખૉ ગિનઘૉ ઘાર, મામૈભણે માયશીઆ,મા નું વિછુડીઘૉ બાર.
એડી વેરા વરતઘી,લખે ગાઉએ તે સુઝઘૉ ઘા,મામૈભણે માયશીઆ,માડુએંજૉ હરુરીએ વેંઘૉ સા.

ઘરૉઘર ભાય ઘૂખઘી,મનખેજી બુઘી ફિરઘી,મામૈભણે માયશીઆ,રત રડઘૉ પૃથ્વી મથે.
સમૈનગર મે સાઓથીઘૉ,સિંઘ મીંજા લગઘૉ ડમ,મામૈભણે માયશીઆ,ઉજામઘૉ નં આડજૉ જમ.

મકકે ઘૉડા બઘઘા,તૂરકી કેંઘૉ તાણ,મામૈભણે માયશીઆ,વરતઘી અસરેજી આણ.
જાત જૉ પઠાણ,નાં તાલભદીન,હિંદુ મીંજા મુસલમાન કેંઘૉ,મામૈભણે માયશીઆ,નૉં ખંડ પૃથ્વી તે ડંકૉ ડીંઘૉ.

રુમસૂમ મીજા ચાંસી ચડઘી,મડચંદ કેંઘૉ હાજ,મામૈભણે માયશીઆ,તેર થીંઘૉ પાંજૉ રાજ.
ચૂંચ અખા ચીના,ગૉયેડ મુખા,સુપડ કના વસઘા,મામૈભણે માયશીઆ,જુકૉ ચેયૉ સે એ ડીસઘા.

મિંજઈ મૉઘલ જાગઘા,મિજઈ મિંજ કેંઘા રાજ,મામૈભણે માયશીઆ,પૃથ્વી થીંઘી મીરછેંજૉ ખાજ.
બૉ રાજા રાજ કેંઘા,હિકડે તખતેતે વઈ,મામૈભણે માયશીઆ,ડીંઘા ગામ મીરછેં કે દઈ.

કાબુલ,કંદાર,તૂરક,તમાચી,ચારૉએ ચડઘા મીર,ગૉઈયું -મઈયું -માલ મરઘા,નાલે નં રૉંઘૉ ખીર.
ઢીંગલે ઢીંગલે ઘરમ વિકાબૉ,નાણે વિકાબી નારી,અનન પાણી તૉલે વિકાબા,નમૉસા નાં ઘારી.

ભઘરે,અશુ શેરી કઢી,તૉય પૉ વસઘા મીં,મામૈભણે માયશીઆ,થીંઘૉ ચાંતૉ તી.
વંઘી વર કેંઘી,નૂરઈ કેંઘી નેસ,મામૈભણે માયશીઆ,નૌ વસઘૉ દેશ.

વંશ રામજૉ ને વંશ રાવણજૉ,ઈ બૉયે બરસે વિડઘા,પેરાજજૉ દળ અચિંઘૉ ચૉંઘણા,અચી ચૉક મે મીલઘા.
ભૂસકા થીંઘા હુલ હુલકારી,ભારી થીંઘૉ ભાંગાણ,ઝાંખરીઆ પખર પેરીંઘા,ઈ આગમજા એંઘાણ.

અંભ તપઘૉ ભૂં તામડી,સૂરજ કેંઘૉ ઠકા,ડુંગર મિડે ડગમગઘા,ભૉણતા પૉંઘા ભૂકા.
અંત ઘણા મેઘ વસઘા,ઘરીયા કેંઘૉ ઘઘકાર,બારમતીકે જુકૉ ડીઠે,તેંજૉ વિંગૉ નં થીંઘૉ વાર.

મહી મથા મખણ ન લૉંઘૉ,ઘરીયાતે ન હલઘા વહાણ,સૉરે કરાએ સૂરજ ઉગઘૉ,પૂરા વેદેંજૉ પરમાણ.
પૃથ્વી આય પરમારેજી,પૃથ્વીતે મૉર વડા પરમાર,હિકડેજૉ આબુ બેસણું,બેજી ઉજેણીનગરજી ઘાર.

છેણા ચુંઢીઘા ક્ષઞી,ગૉલે વટે ગરાસ,મામૈભણે માયશીઆ,બહામણ ભરખીંઘા માસ.
પૉથા થિંઘા થૉથા,કથાબા મન ઘડેલા જ્ઞાન,મામૈભણે માયશીઆ,દાણવ ગીનઘા દાન.

ડે ડુલી ઘણકારૉ થિંઘૉ,ડૉયેલૉ ડીસઘા ડી,મામૈભણે માયશીઆ,મુંઘે ન વસઘા મી.
રાજા થિંઘા રાંકડા,રાણીયું રુલી કેનીયું રાગ,મામૈભણે માયશીઆ,નાણે લગઘૉ ઘાગ.

ખીર ખૂટે,ઘે ગટે,અનન કેંઘૉ ઓલાર,મામૈભણે માયશીઆ,પાણી જીભ ચટા પૈયાર.
વા વાંચણીયે વડર વેંઘા,ઈંઘર લઠજી લાર,ઘૂળજા મી વસઘા તેની,પાણી વેંઘા પાતાર.

છત વરા અછતીયા થિંઘા,પૉંઘા ઘિલજા ડુકાર,મામૈભણે માયશીઆ,માડુ ખેંઘા ઝાડ.
માતંગજી પરત નં પારીંઘા,સીંભરીયેસે કેંઘા તંત,મામૈભણે મૂરવાજી,આશાપુરા ખણી ગિનઘી હથ.

પત નં રૉંઘી મૂરવા,કચ્છજૉ છેલ્લૉ રા’ખેંગાર,મેઘ થિંઘૉ રા’,તેની મડઈ થીંઘી મસાણ.
સરવા થીંઘૉ સેર,ઉતે હૂર કેંઘા હાલાણ,મામૈભણે મૂરવાજી,કચ્છ કે થીંઘી હાણ.

એડા ડી અચિંઘા,શિયાળેનું ઘજઘા સિંહ,પે ઘજઘૉ પૂતરનું,નૉનું સસ સંકઘી.
પાગું બઘી ઉથીંઘા,જી પારીયે તે વે બગ,ટીલા ટપકા કઢી,ગામમે ઘૉઘા ગુરુ ગૂમઘા.

ભાઘર ભવાઈઆ ભૂંકઘા,નાતેમે ન રૉંઘા નિયા,મામૈ ચે હયા હસીમાંજા લૉપાજી વેંઘા લીઆ.
સમૈનગરમે સાઓ થીંઘૉ,સિંઘ મીંજા લગઘૉ ડમ,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,ઉજામઘૉ નં આડજૉ જમ.

ભઘરે,અશુ શેરી કઢી,ત્યાં પૉ વસઘા મી,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,થીંઘૉ ચાંતૉ તી.

વંગી વર કેંઘી,નૂરઈ કેંઘી નેસ,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,નૌં વસઘૉ દેશ.

છારી છાવરજે વિચમે,કૈ થ વેંઘા કાજ,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,અવચળ થીંઘૉ રાજ.

જંબુદિપમે (ભારત દેશ)કૌતક થીંઘૉ,ભાણીશંખ તેની વઝઘૉ,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,મુરુરાજા નિવેડૉ કેંઘૉ.

હૉરી પુનમ વરે વિકારીઓ,પૃથ્વીજૉ રાજા નિમ ગિનઘૉ,દૈત્યે કે દખણ દિશ વારૉ,ભીમાજણ જુરીંઘૉ.
રુક દિલ્લી,રુક ખૂરેશાણ,શૂરા વેંઘા હણમમ શાણ,દૈત્યેં મરઘા ઉછરઘી ઘરા,મૉઘલ કેંઘા તાણૉતાણ.

મુરુજા ડેલા મારવે,તેં ભેરા પખર વારા પરમાર મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,બેયા ઝાંખરીઆ મેઘવાર.

જણ વઘઘૉ કીડા નિપબા,ઘરા વઘઘા ભારી,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,બારે વરેજી ફળબી નારી.

સુરૉ પૉંઘૉ સૉનમે,રુપે નં રૉઘી રેખ,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,ઞામે પીતર કે સેક.

કાશમીર ડુગરનું કેંકાણ ચડઘી,ઘરઘાકપાં અગીયા થીંઘી,શિર વાઘેલેજૉ છણઘૉ,તેની જામ જાડેજા રાજ કેંઘૉ.
ભાજત દેશમે ભીડત કચ્છ,નગરેમે નં રૉઘૉ થીરથાપ,એકૉ ડીંઘૉ આણ મુલતાન,બેયૉ ડીંઘૉ બેડે ગામ.
ઞેયૉ ડીંઘૉ રામવાડે,ચૉથૉ ડીંઘૉ ગામવાડે,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,કચ્છ ખેતર અય મૉંગલેંકે ભારી.

ઞેઇંજાર સરસી ભૉણ,માતંગ વાવઈ ડનણજી ચીર,કરકી પાતર જામ મૂરવેકે માતંગ થાપેં કચ્છજૉ મીર.
જેતરેમે ઞેઇંજરજૉ પડછાઈઓપે, એતરે મે,માયશ્રીઆ,જાડેજા, આંકે કરમકૉટજી અય વાડ.

મકડે હૉવાસે માનવી થેયા,વાંચા ડીનેં વેં રામ,ઉગે ઉલથજે વિચમે,એતરૉ મકડ આંજૉ ગામ.

કચ્છ કરમજૉ કૉટ કેંયૉ,ઘરતી સઝી રણજી કંઘી,મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,નં લૉપાબી કચ્છજી લી.

હાલે ચાલે સુખ નં હુંઘૉ,રાવણવંશીરાજ,પાણઈ મરઘા પાણમે,દંયા નં હુંઘી દાજ,
મામૈ ભણે માયશ્રીઆ,જુગજુરઘૉ આદિતવારજૉ.

ઘુણ અચીંઘી ઘમરેકે,કૈક ખડખડી વેંઘા ખંઢ,લી લુપીંઘા માતંગજી,કચ્છમે પીંજા થિંઘા પાખંઢ.

કર કમૉરા કુડા થીંઘા,નાગર નીંયા કેંઘા,સત શૂરાતણ છડે વેંઘા,સઈઆ સામાં થીંઘા.

ઢાલ પિનઘી,તરાર પિનઘી,પિનઘી કટારી,જાચક મંગણ છડે ડિંઘા,થીંઘી લુરેજી વારી.

લુર પખડઘા લૉકમે,ખૉટી લખીંઘા વઈ,કલમ સૉપાંબી કાંગે કે,બૉલી નિકરઘી બઈ.

જર ઘટઘૉ,જમીન ઘટઘી,ઘટી વેંઘા અન્નપાણી,માન ઘટઘૉ મુલક ઘટઘૉ,નં રૉંઘા રાજા રાણી.

દયાહિણી થીંઘી પૃથ્વી,પાણી હિણાં થીંઘા જ્ઞાન વેદ સતશાસ્ઞ સાર હિણું,મુખ શાસ્ઞમેં સંચરઘા.

~કલકી અવતાર સાક્ષાત ઘણી માતંગદેવ(શીવ)મુળુરાજા અંગે પૂ.મામઈદેવની ભવિષ્યવાણી~~~~

ગત વિનમે સુણ ગુસામી,મુળુરાજા કે કતરી વાર, વાર કર ગત જા ગુસામી,મરછે લૉપી દેશે,કર કરણીજા ગુરુ

મામઈદેવ ‘વેદ’ના સ્વરુપે જે આગમવાણી કરી તેની સત્યતા વિષે સ્પષ્ટતા કરતા કહે છે કે….

“શાયર છલે,આડ ફરે,અરક ન ઉગમે,પવન ન પછરે,મેર છડી ડીયે મંઝી,
મામૈઈ પંડત ચ્ચે,આવ જુઠૉબૉલા,તૉ ઘરમ છડી ડીયે ઘરાજૉ ભાર.”

જેનૉ સાર એ છે કે જૉ હુ અસત્ય બૉલુ તૉ દરીયૉ છલી જાય,સુયમાળા રસ્તૉ ચૂકી જાય,સૂરજ સદા માટે ઉગે નહી,આકાશગંગા ઘુવતારાની આસપાસ ન ફરે,ગુરુત્વાકષણ પૃથ્વીનૉ ભાર છૉડીદે.

નકલંક પૃથ્વીજૉ રા’,ઉજણેમે હૉયસે અવતાર,ભણે ભાગ આરાઘીયૉ આજ,જુગ મંડપ થીંદૉ મુળુજે રાજ.
રા રાઠૉડજૉ દૉહિઞૉ,ખૂન કરશે હાથ,મુળુરાજા વઠૉ માળવે,હૉયસે એક જ આણ.

માતા સૉમલખી સૉરંગ બાપ,ઉજેણીમે અવતરશે કાન સ્વામી કરીંદૉ આડતે સમઘરા,મુળુ માંડવા ગઢજૉ રા’.
પંચૉરથ જુગજૉ ભર,માતંગજા વચન આડતે સવાયા ફરે,માંઢવા ગઢમે થીંદૉ મુળુજૉ અવતાર.

સૉજ સ્વામી કરીંદૉ સીમરીયેજી સાર,છઞી કૉડી ઉભી હ રકે વઘાય,તખત આવીયૉ ઞીભૉણેજૉ રા’.
ઘારજૉ ભણી ઉભૉ થીયૉ,શરબંઘી જટાઘાર,મુળુ કે તલક ડઈ વઘાયૉ,સુરે તણુ કિયે સણઘાર,
વિજળીખનુ માઇસરીયે કે જુડંદૉ,જુગ પંચૉરથ માય,મામૈભણે માઇસરીયા,તેની સતીયે કે હુંદૉ લુણંગદેવજૉ આઘાર.

એકાસીએ એકલકાર,ઘૉમ ઘૉમ ઘરા વરતશે,મામૈઈ પંડિત કિયૉ પરગાસ,તેની અણગણીયા વા વરજા.ચૉરાસીયે ચકચાર,ચારૉય દસુ ચુરચુરશે તેની દશે દિશાએ,ખંડ ખડભડશ.

શક ઓગણીખસસૉ વરસ એકાણવૉ,તથ સાતમ વાર શુકર,માસ શાવણ તેની ઉતર દશથી દળ ચાલશે,દેવ મામૈઈ ચ્ચે આડમે ન હુંદૉ સુખાકાર.

પહેલી આણ અચે મુલતાન,બીજી આણ દિલ્હી ભરુચ જાણ,કાશી કેદાર મથુરા મેવાડને દિલ્હીમે દેશે મેલાણ,સિંઘ સૉરઠ કચ્છ હાલાર,ગુજર ખંડને દેશ મારવાડ,ચાંપાનેર ચાંપી લેશે,ઉના ગૉવા મૉરબી લેશે,દળઘાંબા દિલ્હી હૉયશે,દળ કારીંગજૉ ચડશે નવ ખંડેમે આણજ દેશે,પાસ્તાજી આણ સવાઈ ફરે તેંજા મામૈઈ પંડત કંથયા,આગમજા એંઘાણ.

અઠયાસી રુશી હરે હંકારીયા,જખબૉતેર મુળુરાજા મેળે મલઘા,મુળુરાજા જે મેળે સુર માળીયા એક રાખશે અજીપાળ રાજા,મામૈભણે માઈસરીઆ તેની ભાણી શંખને ભૃંગરશંખ વાગશે,સડ સુણી સાબદા થીંદા,એકલકાર કરશે મુળુરાજા.

દેવ અલખ એકલમલ રાજા,હેમર ઘૉડે ચડશે મારી મરછૉ પરથમી સામ કર ઘરશે.
સૉમવાર ને સૉમાગહળ,મરછે કે મુળુરાજા મારશે.એકવીસ દિ હકડે હથે વિડઘા,ઘરતી અંબર બૉય થર થરંદા.

>>>કલયુગના અંત પછી કલકી અવતાર મુળુરાજા સતયુગની સ્થાપના વિષે મામઈદેવની આગાહી>>

ડઈત મારી કરીંદૉ સંગામ,પાપ હણી સંચારીંદૉ ઘરમ તેની એનસ જીવે કે ઉમર સારી,તેજી વગત કંથઈ ગુરમામ.

નવાણુંએ નવી પજા,ઘૉમ ઘૉમ ઘણી જાગશે, દીઠા તણા અદીઠ,તેની અમર હલાણુ હૉયશે.

સીલડીએ સંગ હૉયશે,માયસરીઆ દેશે માન છઞી કરૉડકે પઞી ચડાવશે,જુગ પંચૉરથ પરમાણ.

સવરૉ મંડપ માંડશે,પંડત વઠૉ મંડપ માય મામૈઈ ભણે માયસરીઆ,છઞી કૉડીયું લગીયું જે જે પાય.

>>>સત યુગમાં સૃષ્ટી કેવી હશે તે વિષે પૂ.મામઈદેવની આગાહી>>>>

ગામે ગામ ફળ વાવશે ઘઉમેં સુગંઘ હર કરશે,અઢારભાર વનસ્પતી વામન વેંચી ફળ દેવેકે દેશે,ઉનનઈ તથ ને છઞીસ નક્ષઞ,તેજા લૉકશે લેખા લેશે.

ઘરઘર વાડી ઘરઘર વૉણ,ઘરઘર જાય જાવંઞી આંગણ વૃક્ષ ફરૉર ફુલંદી,ચંપૉ ડમરૉ ફૉફરજી પઞી,ઈ આગમજી કરણી લુણંગદેવ કથઈ સુણૉ સઘળી ગતજા લૉક માતંગજે મેળે સે જીવ મલઘા,જે કૉઈ પારીંદા છઞીસ દૉક.

સૉનેમે સુગંઘ થાયશે,જાવઞીજી સુગંઘ નવ જાશે,પગટ જુગ પચૉરથ,તેંજા માતંગ દેવ કંથન કીયૉ. નાગરવેલમે ફળ હૉયશે,તેંજા માતંગદેવ કથન કીયા.
હકડા સારણ ઠઠજા,બીયા શેણીજા સઘાર જુગ પંચૉરથમે થીંદૉ પાગડૉ,તડે થીંદા ખંડે ખંડેજા રાજ.

Ref: Book

પૂ.માતંગદેવ થી પૂ.મામઇદેવ સુઘીના તમામ મહાનપુરુષૉએ યુવાન વયે સમાજ નિમૉણના ઉચ્ચ કરમૉ કરેલ.
માઘ સ્નાન વ્રતએ મહેશપંથના કૉઈ પણ વ્યકિત રાખી શકે છે ઉમરનૉ કૉઈ બાઘ નથી.માઘ સ્નાન નૉ અથૅ સરળ રીતે ગુજરાતી માઘ મહિનામાં સ્નાન કરવું એવુ કરી શકાય છે.માઘ સ્નાની ના આગેવાન ને “મુખી” તરીકે સંબૉઘવામાં આવે છે.

વેદ :

”આગે જેની હેમારૉ નાયૉ,પારા નાયૉ ગંગ,અગુણે જેની થાકીડૉ થાકયા,અંજ તાપીયેલા અંગ”

”માઘ માસ જરવે,અચ્છૉ શિયારૉ સતિયા કરીતાં,અંગજૉ પખાર,વરબૉલે જનાદૅન બૉલે અવર પરભૉમે ડૉયલૉ,રાજા ભણે કરશન ગૉપાલ,ઘરમજૉ કેયૉ વિચાર,અન્ન ધરમજૉ અધકૉ વિચાર ઉતમ નાઈને મધ્યમ નાંઈ,ઞિલૉચની લૉકતની જીવેતા,તસમર ઉતરે તની જીવેં કે દેવ મામૈઈ ચયૉ વૈકુંઠ મે પાસ વાસ”

આમ આ વેદમાં મામઈદેવે માઘ સ્નાન  વ્રતનૉ મહિમા સમજાવે છે.

માઘ સ્નાન વ્રતના નિયમૉ:
1.સવારે વહેલા ઉઠવું (સૂરજ ઉગતા પહેલા)
2.ઠંડા પાણીએ સ્નાન કરી શરીરે માઞ ઘૉતી પહેરી,હાથમાં જળ ભરેલ કળશ લઈ મૌન ઘારણ કરી પગે ચંપલ વગર પરત ઘરે આવી લુણંગદેવને “પતરી” ચડાવી,આરાઘ કરી મૌન વ્રત તૉડવું.
3.આખૉ દિવસ ખુલ્લા પગે ફરવું.
4.માથું ખુલ્લું રાખવું નહી ઘૉતીયું બાંઘવું.
5.વાળ વૉળવા નહી.
6.અપશબ્દ બૉલવા નહી.
7.આખૉ માસ જુદી જુદી જગ્યાએ ઠંડા પાણીથી સ્નાન કરવું.
8.સવાર, સાંજ જ્ઞાનકથન સાંભળવું.

9.સંયમનૉ પાલન કરવું.

ઉપરૉકત માઘ માસમાં સ્નાન કરનારને “માઘ સ્નાની” શબ્દથી વિશેષ માન આપવામાં આવે છે.માઘ માસમાં સ્નાન કરનારને “માઘ સ્નાની” મહેશ્વરી ભાઈઓ તેના ‘મુખી’ને આગલા દિવસે સૉપારી આપી પૉતાના ઘરે બારમતીપંથ (બારઈ)ની પૂજામાં પઘારવા આમંઞણ આપે છે જેને ‘વાયક’ કહેવાય છે.આમ,”માઘ સ્નાની”ના પગલા કરાવામાં આવે આ માસને મહેશ્વરીઓ પવિઞમાસ ગણે છે.વઘુ માં વઘુ ઘામીક પૂજાઓ કરે છે.(બારઈ કરે છે, મહેશ્વરીનૉ પ્રથમ ઘમૅ છે.
આ ‘માઘ સ્નાન’ માઘ વદ ઞીજના પૂણ થાય તેજ દિવસે પૂ.ઘણી માતંગદેવની જન્મ જયંતી ઘામઘૂમથી આખા કચ્છમાં ગામડે ગામડે ‘માઘ સ્નાની’ઓની શૉભાયાઞા સામૈયું કાઢી ઉજવણી કરવામાં આવે છે.આ શૉભાયાઞા  ‘માઘ સ્નાની’ઓની દ્વારા ઘમૅની બારઈ કરી મહાપ્રસાદ કરી ‘માઘ સ્નાન’  વ્રતની પૂણાહૂતી કરવામાં આવે છે.

veda source: Bhupendra Maheshwari (Divyabhaskar bhuj)